Johnny&Kyrah de Wit

Wit de Johnny&Kyrah
Geïnspireerd door Kyrah’s zelfportretten begon in 2011 onze zoektocht naar een mogelijke samenwerking, waarbij het doel werd gesteld dat de identiteit van haar werk intact zou blijven. Processen werden onderzocht, structuren – waarbij verschillende materialen en middelen worden gebruikt zoals: verf, zeezout, papier, camera, foto’s, krijt, was, potlood, houtskool, stoffen, karton, water, zand, steen, glas, glazuur, hout, metaal en een nog altijd groeiende stroom aan middelen – werden aangemaakt. Al snel was duidelijk dat de chemie harmonieuze beelden voorbracht waarin wij ons beiden thuis voelden. Zo werd het thema ‘Contemplatie’ uitgewerkt.
Johnny&Kyrah de Wit
10-12-1964

Biografie

Johnny de Wit is als elfde kind geboren op 10 december 1964 te Dordrecht, Nederland. Vanaf de eerste herinnering is er de fascinatie voor vertellingen en hun illustraties, in het bijzonder oude volksvertellingen, mythes en legendes. Hierdoor geïnspireerd begon hij op jeugdige leeftijd met tekenen en schilderen. Rond zijn negende raakte hij geïnteresseerd in martial arts, wat resulteerde in het beoefenen van Taekwondo waarin hij zijn tweede dan haalde en later lesgaf. Als tiener raakte hij in de ban van wereldmuziek en jazz. Zijn vrouw ontmoette hij op zijn zestiende en op zijn negentiende voerde zijn passie hem naar het bespelen van conga’s. Als freelancer speelde hij al snel in diverse bands in verschillende landen, deed dansbegeleiding, studiowerk en gaf workshops. Op 2 juli 1987 trouwde hij met Susanne Knoote en begin jaren ’90 begon hij met haar een reclamebureau waarbij design de drijfveer was. Na drie jaar besloot hij dat dit niet zijn pad was en richtte zich volledig op tekenen, schilderen, muziek én het opvoeden van hun dochter Kyrah – die het leven zag op 5 november 1993 en lichamelijke beperkingen heeft. Hij nam haar zo veel mogelijk mee naar muzikale evenementen, kunstactiviteiten en dansbegeleiding. Kyrah ontwikkelde hierdoor op jonge leeftijd een enthousiasme voor muziek, kunst en architectuur die haar passie voor fotografie aanwakkerden. Tijdens haar verblijf in het revalidatiecentrum kreeg zij op haar 15e verjaardag een professionele camera. Tussen het revalideren door studeert ze aan het atheneum. Haar lichamelijke beperkingen maakten haar onzeker en haar therapeuten spoorden haar aan zelfportretten te maken. Deze beelden inspireerden Johnny om van haar beperking een kracht te maken en leidde tot het creëren van het werk waarmee ze, na een intensieve samenwerking van ruim 2 jaar, nu naar buiten treden.